..::][][:.บล็อควุ่นวาย..ของ..ลูกชายผู้พัน.:][][::..

I’ll spread my wings and I’ll learn how to fly And I’ll do what it takes till I’ll touch the sky. Make a wish; take a chance, and “Breakaway”.                                (Breakaway:  Kelly Clarkson)

            สวัสดีครับ ผมนายพีรณัฐ  ทรงเกตุกุล ชื่อเล่นชื่อโอมครับ อยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/9 ได้มีโอกาสเป็นเด็กนักเรียนแลกเปลี่ยนโครงการเอเอฟเอส (AFS) รุ่นที่ 47 ณ ประเทศสหรัฐอเมริกาครับ โอมออกเดินทางวันเสาร์ที่ 6 กันยายน   พ.ศ. 2551 จากสนามบินสุวรรณภูมิ ประเทศไทย ไปลงที่สนามบินไทเป ประเทศไต้หวัน และต่อเครื่องบินไปยังสนามบินลอสแองเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา

           ครอบครัวอุปถัมป์ของโอม คือ ครอบครัว Benavent คุณพ่อ ชื่อ Mr.Arturo คุณแม่ชื่อ Mrs.Beth มี พี่ชายสองคน ชื่อ Benny อายุสามสิบสามปี และอีกคน ชื่อ Robert อายุยี่สิบแปดปี คุณพ่อทำงานเป็นที่ปรึกษาพิเศษที่บริษัทแห่งหนึ่งในประเทศเม๊กซิโก ส่วนคุณแม่เป็นคุณครูสอนศิลปะ ที่โรงเรียนเดียวกับที่โอมเรียนอยู่

           โรงเรียนของโอมชื่อ Central Union Highs school เป็นโรงเรียนประจำเมือง El Centro สัญลักษณ์ของโรงเรียนเป็นรูป Spartan นักรบกรีก-โรมันโบราณ มีนักเรียนตั้งแต่ Grade 9 – Grade 12 โอมได้อยู่ Grade 12 (Senior) นักเรียนที่นี่เค้าเรียนกันแค่ 6 วิชาต่อปี วิชาแรกที่โอมลงเรียนคือ English Literature Grade 11 (เรียนเกี่ยวกับวรรณกรรมของคนอเมริกัน เรียนวรรณกรรมไทยว่ายากแล้ว มาเรียนของอเมริกายากกว่าหลายเท่า โอมไม่ไหว เลยไปขอย้ายกับ Ms.Mara ซึ่งเป็น Counselor ที่ดูแลเรื่องวิชาเรียนของโอม ว่าจะขอเปลี่ยนมาลง Marching Band ได้ไหม ถ้าไม่ได้ก็ขอย้ายไปเรียน English Grammar แทนก็ได้ She ก็ เซย์โนท่าเดียว สุดท้าย She ก็เหมือนประชด ย้ายโอมลงไปเรียน English Literature กับเด็ก Grade 9 ซะงั้น ก็ดีเหมือนกัน เธอกล้าย้าย โอมก็กล้าเรียน พอไปเรียนกลับว่าเก่งที่สุดในห้อง) วิชาที่ 2 เป็น U.S History ประวัติศาสตร์อเมริกัน วิชานี้พอถูๆไถๆ ไปได้ เพราะเพื่อนๆในห้องช่วยโอม วิชาที่ 3 เป็นวิชาสุดโปรด คือศิลปะ คุณครูเค้าจะปลาบปลื้มกับผลงานทุกชิ้นของโอมมาก ขอเอาไปขึ้นบอร์ดโชว์ทุกชิ้น พอเทอมสอง คุณครูเค้าก็ไปคุยกับ  Counselor ของโอมขอเปลี่ยนสถานภาพของโอมจากเด็กนักเรียนมาเป็น T.A. (Teacher Aide) คอยเป็นผู้ช่วยส่วนตัว วิชานี้ก็เลยไม่ต้องไปนั่งเรียนเหมือนเพื่อนคนอื่นๆ พอเดินมาถึงห้องศิลปะ ก็เดินไปนั่งที่โต๊ะทำงานของคุณครู แล้วก็นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ คอยตรวจงาน ลงคะแนน พอถึงวันศุกร์ก็เดินตรวจสมุดวาดภาพ ประทับตรา ให้คะแนน ลงลายเซ็น สนุกไปอีกแบบ  วิชาที่ 4 เป็น American Government & Economic รัฐบาลอเมริกันและ เศรษฐศาสตร์ วิชานี้ ทำโอมปวดเศียรเวียนเกล้ามาก แต่โชคยังดี คลาสนี้เรียนกับพี่สาว เลยสบายหน่อย วิชาที่ 5 โอมลง P.E. (Physical Education) ก็คือพละศึกษา เรียนวิ่ง ว่ายน้ำ เทนนิส วอลเลย์บอล บาสเก็ตบอล วิชานี้เพื่อนเยอะมาก (โอมได้เพื่อนสนิทจากคลาสนี้) วิชาที่ 6 เรียนเรขาคณิต Geometry ง่ายมาก เท่ากับเรียนเรขาคณิต ป.5 ที่เมืองไทย เพื่อนในคลาสนี้จะเป็นนักกิจกรรม มีเด็กวงโยธวาทิต เชียร์ลีดเดอร์ นักฟุตบอล มากมาย ตอนนี้ก็เริ่มๆกระแซะๆ ตีสนิทเข้าไว้ เผื่อจะได้มีโอกาสช่วยทำกิจกรรมของโรงเรียนบ้าง

            ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ก็ได้ทำอะไรหลายๆอย่างด้วยตัวเอง จากที่เคยอยู่บ้านสบายๆกับพ่อแม่ ก็ต้องมาอยู่ในสถานที่ที่ห่างไกลกันคนละมุมโลก เคยพูดภาษาไทยตามแบบวัยรุ่นกับเพื่อนๆ ก็ต้องมาพูดภาษาอังกฤษแบบต้องคิดแล้วคิดอีก 3-4 รอบถึงค่อยพูดออกไป เดินไปไหนมาไหนก็เจอผู้คนหน้าตาแปลกๆ หน้าฝรั่งบ้าง หน้าเม๊กซิกันบ้าง พูดภาษาอังกฤษผสมสแปนิชบ้าง พบเจอกับปัญหาต่างๆมากมาย แม้จะหนักหนาสักกี่ครั้ง แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยความช่วยเหลือของครอบครัวอุปถัมป์ คุณครู   เพื่อนๆที่โรงเรียน และคำพูดของพ่อกับแม่ที่เคยให้กำลังใจเอาไว้ก่อนมา โอมจะทำทุกๆวันให้มีค่า และดีที่สุด จะเก็บเกี่ยวความรู้ ประสบการณ์ที่ดีเอาไว้ในความทรงจำ และจะทำตัวให้เป็นประโยชน์ต่อสังคมที่นี่ให้ดีที่สุดครับ

            โอมก็ขอเล่าเพียงแค่นี้ก่อน ฉบับหน้าถ้ามีโอกาส จะเขียนมาเล่าแบ่งปันประสบการณ์ในต่างประเทศให้เพื่อนๆพี่ๆน้อง ๆ ฟังกันใหม่ครับ